Interview Peter & Marjolein

Heeft u een vraag of wilt u graag advies op maat, laat het ons weten!

Bel mij terug Stuur een mail

Het gekste wat we ooit meemaakten…

“…In het eerder genoemde hotel met de zeven soorten vlees waren niet alleen geen andere gasten in het restaurant, ook de hotelkamers waren verder niet bezet. De gastheer overhandigde ons de sleutel van het hotel en vertrok. Eén avond en nacht speelden wij hoteleigenaartje. Een unieke ervaring. Het was ook een uitgelezen kans om eindelijk eens een kunstroof te plegen, want in het restaurant hingen kunstwerken, onder andere van Picasso…”

Interview met Marjolein en Peter (die in 2020 voor de 10e keer met Ardanza op pad gaan!)

Hoe kwamen jullie ooit bij Ardanza terecht, weet je nog waar de eerste reis naartoe ging? Wat is jullie mooiste herinnering daaraan?

Anne en ik ontmoetten elkaar ooit op een bijeenkomst die niets met vakantie of Spanje te maken had. Ik bewaarde haar visitekaartje. Toen ik een tijdje later op korte termijn een vakantiehuisje zocht voor een vakantieweek met ons gezin, besloot ik Anne te bellen. We kenden Spanje niet, maar het enthousiasme van Anne werkt aanstekelijk. Zij kon ons inderdaad helpen. We huurden via Ardanza een huisje in Catalonië.

De reis was goed verzorgd, het huisje was leuk met veel buitenruimte, het weer was uitstekend, de natuur was prachtig en er was veel te zien in de omgeving. We bezochten onder andere Gerona, Begur en Besalú. Ik was vooral onder de indruk van het werk van Dalí: het museum in Figueres, het huis in Cadaqués.

Op een dag kwamen we in een stadje waar op een plein gedanst werd. Er was kennelijk iets te vieren. In een bakkerswinkeltje probeerde ik er achter te komen wat de aanleiding voor het feest was. Terwijl onze zoons een broodje uitzochten, begon ik in mijn beste Spaans: “Is it… eh …la fêta?” De bakkersvrouw begreep me prima. Ze knikte. Deze succesvolle interactie stimuleerde mij om een stap verder te gaan. “Heute?” vroeg ik.

Hiermee heb ik mezelf voorgoed verzekerd van de hoon van mijn (toen nog) puberzoons. Jammer, maar dit was het enige minpuntje in die vakantie. Op de dag van vertrek namen we nog een duik in zee en ’s avonds lagen we weer tevreden in ons eigen bed.

Vijf jaar later maakten we met Ardanza onze tweede reis naar Spanje, deze keer zonder onze zoons. We bezochten Sevilla, Córdoba en Granada. We logeerden op drie totaal verschillende locaties en ze waren alle drie op hun eigen manier leuk en sfeervol. Natuurlijk genoten we van de wereldberoemde bezienswaardigheden. Gewoon op een pleintje voor ons appartementje in Córdoba zitten en kijken naar kinderen die naar school werden gebracht bleek ook erg leuk.

En buiten ontbijten op een terras met uitzicht op de schitterende omgeving van Granada. Tapas eten vlak bij ons appartement in hartje Sevilla. Het was allemaal even leuk. En toen was het hek van de dam. Er volgden nog 7 Ardanza reizen met als één van de hoogtepunten De Ruta de la Plata in 2018.

Wat vind je bijzonder aan Spanje en Portugal?

Wij houden van de zee en in Spanje zijn de stranden overal mooi. We hoeven niet dagenlang op het strand te bivakkeren en dan is het fijn als er natuur is om in te wandelen en mooie steden en dorpjes. Die zijn er in overvloed. Het binnenland vinden we prachtig vanwege de natuur en karaktervolle steden. Toen we in mei 2018 van Noord naar Zuid Spanje reisden, stond de natuur overal volop in bloei. Steeds weer andere natuur met andere typen bloemen.

En de sfeer in de steden veranderde mee. In Portugal is de kust nooit ver en de stranden prima. Wij vinden met name de Alentejo prachtig, vanwege de uitgestrektheid. En ook in Portugal zijn veel mooie steden en leuke dorpjes.

Wat was het lekkerste wat je ooit gegeten hebt, wat zou je nooit meer eten?

Een bijzondere eetervaring hadden we in een schilderachtig gehuchtje in de buurt van Astorga, Noord Spanje. Een vriendelijke hoteleigenaar ontving ons en vertelde dat alle restaurants in de omgeving die dag gesloten waren, inclusief zijn eigen restaurant. Hij wilde voor ons wel een salade maken en drukte ons op het hart dat we de dag erna weer bij hem moesten eten. Dan zou hij voor ons een gerecht laten serveren waarvoor mensen uit heel Spanje speciaal naar zijn restaurant kwamen.

Dat we geen grote eters waren was geen probleem. Hij zou de kok vragen om kleine porties te maken. In het gerecht waren zeven soorten vlees verwerkt. We kregen uitgebreid te horen hoe die precies werden bereid. Zijn verhaal illustreerde hij met foto’s waar wij geen trek van kregen. De man was zo aardig en enthousiast dat we toch niet durfden te weigeren. Het restaurant zit in de weekends ’s middags stampvol met Spaanse gasten, maar wij waren op dat moment de enigen.

De volgende avond waren er iets meer gasten. De kok serveerde ons de beloofde maaltijd, die inderdaad gelukkig niet te overvloedig was, maar er wel anders uitzag dan op de foto. We hadden de hoteleigenaar niet helemaal goed begrepen. Dat dachten we tenminste. Tot de kok de volgende gang serveerde. Een flinke schotel met zeven soorten vlees. We hadden al genoeg gehad aan wat een voorgerecht bleek te zijn. En ik ben vegetariër…

Naar welke plek zou je graag nog eens terug gaan? Waarom?

Er zijn eerlijk gezegd weinig plekken waar we niet naar terug zouden willen gaan. Als we dan toch moeten kiezen, komen we in het zuiden van Spanje terecht. Sevilla, Córdoba, Granada, Ronda, de witte dorpjes, de stranden. Maar dan willen we via Bilbao, Barcelona, Valencia, Gerona, Salamanca en al die andere mooie steden. En we willen Porto, Coimbra, Obidos, Lissabon en al het natuurschoon in Spanje en Portugal ook niet missen.

En al de steden, kleine dorpjes en mooie plekjes die ik niet allemaal kan noemen. Misschien kunnen jullie een zigzagreis organiseren door Spanje en Portugal: van Oost naar West en terug en steeds zuidelijker? En uiteindelijk willen we dan uitkomen in Vejer de la Frontera vanwege de sfeer, het pleintje met de fontein, de rustige straatjes tussen de witte huizen, de restaurantjes, de omgeving, het strand dichtbij. Ik zou er wel willen wonen.

Wat was het gekste wat je ooit meemaakte?

In het eerder genoemde hotel met de zeven soorten vlees waren niet alleen geen andere gasten in het restaurant, ook de hotelkamers waren verder niet bezet. De gastheer overhandigde ons de sleutel van het hotel en vertrok. Eén avond en nacht speelden wij hoteleigenaartje. Een unieke ervaring. Het was ook een uitgelezen kans om eindelijk eens een kunstroof te plegen, want in het restaurant hingen kunstwerken, onder andere van Picasso.

Wat is voor jullie de reden om voor Ardanza te kiezen?

Als we een reis boeken bij Ardanza hoeven we niet eindeloos het internet af te speuren om iets leuks te vinden. Een mailtje of telefoontje is genoeg om verzekerd te zijn van een goed georganiseerde, mooie vakantie in een sfeervolle accommodatie met gratis super enthousiaste aanbevelingen.

 

Peter Heij, Rijksambtenaar en Marjolein Boom, zelfstandig coach en communicatietrainer
24 januari 2020.

 
 
 
 

Tip een vriend

 

Bel mij terug

Ik wil graag Informatie over:

Ik wil graag gedurende de volgende tijden gebeld worden: