Caminito del Rey, legendarisch wandelpad

Opeens gonsde het een paar jaar geleden: De Caminito del Rey werd weer opengesteld! Door de jaren heen kwam dit roemruchte wandelpad en de imposante kloof van El Chorro regelmatig ter sprake. We hoorden over waaghalzen die er gelopen hadden, vreselijke ongelukken, klimmers die er omgekomen waren. Voor mij genoeg reden om het terzijde te leggen als ‘Niks voor mij…’

Maar toen voorjaar 2015: Na een lange en intensieve renovatie en miljoenen euro’s investeringen van de regio Andalusië en de provincie Málaga was dit wandelpad tussen Antequera en Ronda nu toegankelijk voor het grote publiek. De doorgewinterde bergwandelaar en klimmers met stalen zenuwen en dito kuiten bij wie dit gebied populair is haalden neus op voor zo’n wandeling want zó was het een peulenschil, een ‘tourist-trap’, volksvermaak…

  
Onvergetelijke ervaring!

Ik heb de Caminito del Rey nu twee keer gelopen (juli 2016 en november 2017) en beide keer met open mond van het moois om me heen genoten. Wat een ongelofelijk landschap, de woeste natuur, de verticale rotswanden, het azuurblauwe water wat diep onder je voorbij raast, de gieren kolonies die boven je hoofd cirkelen, de vergezichten en de nauwe doorgangen. Elke bocht een ander uitzicht. Wow. Wat is de wereld mooi. Natuurlijk is het toeristisch, maar ik vind het geweldig dat door dit initiatief een groot publiek kennis kan maken met een onvergetelijk stukje natuurschoon, waar je, ook als je niet beschikt over de fysieke kwaliteiten van een berggeit, toegang toe hebt. Ik had mijn moeder meegenomen als dat had gekund, wat had ze het mooi gevonden! (maar ook in d’r broek gepiest van de zenuwen…)

Geschiedenis

Dit pad is in 1900 aangelegd om de twee dorpjes, Ardales en El Chorro, aan de uiteinden van de kloof met elkaar te verbinden toen er hier waterkrachtcentrales werden aangelegd bij de El Chorro watervallen en de Gaitanejo watervallen. Het pad was ongeveer een meter breed en ligt 100 meter boven de rivier en het dal van de kloof. Het is 4 jaar in gebruik geweest door de arbeiders aan het project. In 1921 is Koning Alfons XIII op bezoek geweest die zijn naam aan het pad heeft gegeven. “El Caminito del Rey – Het paadje van de Koning. Het pad is later in verval geraakt, er braken stukken af, er ontbraken leuningen en het werd steeds gevaarlijker om het te gebruiken. De overheid sloot het in 1992 af voor het publiek en hebben zelfs het eerste stuk er van weggehaald maar waaghalzen bleven het proberen. In 2010 is er nog een klimmer uit Zwitserland omgekomen.

De Caminito del Rey nu

Het wandelpad kun je maar in één richting lopen: van Noord naar Zuid. Je kunt je aan beide kanten parkeren: Bij El Chorro (zuidpunt) is meer parkeerplek dan bij Ardales (restaurant el Kiosko of El Mirador), het beginpunt. Er rijden continue bussen heen en weer. Maar ten noorden van Ardales wordt begin 2018 een groot bezoekerscentrum geopend met een winkel, boekhandel, een cafetaria en een terras wat uitkijkt over het azuurblauwe water van het stuwmeer. Parkeergelegenheid voor 200 auto’s. Vanaf hier word je dan met de bus naar het startpunt gebracht.

De totale wandeling is een kleine 8 kilometer, maar de officiële Caminito bijna 2,7 kilometer. Je moet eerst een klein half uurtje lopen naar de start. Een leuke wandeling door een bosrijke omgeving met uitzicht over het azuurblauwe water. Dan kom je bij de kaartcontrole, krijgt een haarnetje en een helm (charmant!) en begint de wandeling over het houten pad van een meter breed. Leuningen en ijzeren gaas en langs de bergwand ook nog een kabel waar je je aan vast kunt houden als je de kriebels krijgt van de hoogte…

Neem echt je tijd voor de wandeling. Als je af en toe even wacht kun je hele stukken alleen lopen. Het uitzicht is adembenemend. Het oude pad zie je op veel plekken nog liggen, ik krijg er knikkende knieën van als ik er naar kijk. Halverwege de kloof zie je beneden je nog de overblijfselen van een huisje waar de arbeiders woonden. Dat is nu een landingsplaats voor helikopters. Toen ik daar liep zagen we er steenbokken grazen.

Bijna aan het einde is een spectaculair uitkijkpunt waar je op een glazen plateau kunt staan met duizelingwekkende diepte onder je. Aan het einde van de wandeling ga je over een hangbrug naar de overkant van de kloof. Brrrrr. Die ook nog lekker wiebelt als je een beetje springt. Wanneer je dan de kloof uitloopt is het nog best even een stukje naar El Chorro, waar je de bus neemt, of eerst even lekker gaat lunchen. (tip: hotel El Garganta, net voorbij het treinstation, gevestigd in een oude meelfabriek heeft een restaurant met fijn buitenterras met uitzicht! www.lagarganta.com)

 

 

Praktisch

  • Boek je tickets (€ 10,- + € 1.55 bus) ruim tevoren via de officiële website of via Ardanza, die als reisorganisatie toegang heeft tot extra tickets. http://www.caminitodelrey.info/
  • In het voor- en naseizoen kun je de gok wagen om ter plekke nog kaartjes te bemachtigen (je moet dan wel het eerste half uur lopen tot aan de kassa!)
  • Lees goed de aanbevelingen op de officiële website over eten/drinken/schoeisel. Als het slecht weer is of te hard waait wordt het pad gesloten. Je krijgt dan geen geld terug.
  • Er zijn geen voorzieningen onderweg.
  • Je komt regelmatig medewerkers tegen, mocht je vragen of hulp nodig hebben.
  • Deze wandeling is goed te doen voor iedereen met een redelijke conditie. Je bent al met al zeker wel 3, 4 uur bezig, inclusief de bus terug naar het beginpunt.
  • Je kunt vanuit Málaga ook met de trein naar El Chorro (45 minuten) maar de verbinding is niet heel frequent, in november 2017 ging er één trein om 10:00 in de ochtend heen en om 15:00 en 18:00 terug.
  • In de zomermaanden is het er echt warm, neem genoeg water mee. Er is niet veel schaduw onderweg en die helm helpt niet echt…

Op reis!

De Caminito del Rey is ongeveer op een uur rijden vanaf Ronda of Malaga. Ardanza brengt je er tijdens de volgende rondreizen: 15 daagse Cultuur & Natuur Rondreis Andalusië, de 15 daagse Natuur & Cultuur Rondreis Andalusië, de 8 daagse Fly&Drive Sevilla & Ronda en het 8 daagse arrangement Actief Ronda

Vejer, 3 november 2107 –